Tyczyłoby się również emerytów, którzy są w stanie zmusić ogólnym harmiderm i głosami świętego oburzenia pasażera zasiadającego w miejscu dla niepełnosprawnych do wylegitymowania się dokumentem potwierdzającym inwalidztwo.

Generalnie perspektywa wsiadania do środka transportu wypełnionego geriatrycznym komando wyposażonym w siatki, wózki i chuj wie co jeszcze zawsze powoduje u mnie nerwicowe odruchy – wolę nie wiedzieć, jaki stres faktycznie przeżywają kobiety w ciąży.

Ostatnio olewam już normy społeczne i ustępuję miejsca tylko osobom niepełnosprawnym i kobietom w ciąży, a emerytom tylko tym, którzy naprawdę ledwie się poruszają, bo to kwalifikuje ich automatycznie do tej pierwszej grupy.
Bazarowym bździągwom nie ustępuję w myśl zasady: jak masz siły, żeby targać tonowe siaty z jednego końca miasta na drugi, to masz siły żeby stać i chuj.

Zresztą, kiedyś się obszernie plułem sieciowo na ten temat http://loisandpeter.pinger.pl/m/721299/inwazja-emerytow